Korea - Deel 4 - Kyung-ju 2
Korea kaderde in onze 6 maanden reis met onze VW camper door Japan, Korea en Taiwan. Na 3 maanden Japan staken we met de ferry, zonder auto de Japanse zee over voor een bezoekje van een week, zo konden we bij het terugbinnenkomen in Japan weer een nieuwe verblijfsvergunning van 3 maanden bekomen.
Deel 2
We benutten onze dagen tot het uiterste. Na 2 dagen brengt de vroegste bus ons terug naar Pusan. In plaats van terug richting centrum nemen we de metro 11 stations in de richting Ponosa, een ander belangrijk Shillaklooster dat dateert uit 678.
Op de bus die ons naar het klooster brengt kan de chauffeur niet weergeven op de 10.000 wong die Marja hem aanbiedt. Een oudere Koreaan achter ons betaalt spontaan de 2 ticketten, we geven hem ons resterend klein geld.
Pomosa ligt ver van het feestrumoer en de drukte in de benedenstad van Pusan. Er gaat een rust uit van de in het woud verscholen tempels, schrijnen en pagodes. Voor elk boeddhabeeld of ingang van de heilige gebouwen buigen de gelovigen diep. In elke tempel heeft een eredienst plaats die druk bijgewoond wordt. Monniken begeleiden de ceremonieën.
Op onze wandeling door de kloostergebouwen hebben we een kort gesprekje met een jonge non die aan het vegen is. Blijkt dat ze 5 jaar airhostess was en zich nu voor enkele jaren in het klooster heeft teruggetrokken om te mediteren en tot zichzelf te komen.
Een 40-jarige Koreaan spreekt ons aan. Hij is katholiek priester-theoloog en heeft 7 jaar gestudeerd aan de universiteiten van Trier en München en geeft nu theologie en phsychologie aan de universiteit in Pusan. Hij is hoegenaamd niet te spreken over het moreel verval van de Koreaanse jeugd. Hij heeft ook zijn eigen visie over de devotie van de boeddhisten die hij de materialistische aanpak verwijt die hen jaarlijks miljoenen dollar aan giften opbrengt.
Rond 11.30 uur zijn we in het monnikencomplex. We horen een gongslag. Een man doet teken hem te volgen. Tientallen vrouwen staan aan te schuiven voor de ingang van een zaaltje naast de keuken, het schijnen de werkvrouwen te zijn. De man wil dat we mee aanschuiven. Aanvankelijk weigeren we, maar als ook de vrouwen aandringen, schuiven we mee aan voor een schep rijst en een variatie van zuurzoete groenten. Hoe het allemaal in zijn werk gaat weet ik niet maar wel honderd vrouwen en enkele mannen schuiven aan voor het gratis maal. Afwassen moeten we zelf buiten aan de waterslang.
De laatste dag in Pusan doen we het wat rustiger aan. We verwijlen nog even in "klein Siberië" en half namiddag zitten we terug in de ferryterminal.
Het is er weer dezelfde chaos. Enkelen kennen ons van vorige week. Op de boot komen we terecht tussen 11 vrouwen. Aanvankelijk beweren ze dat er geen plaats is, maar we leggen ons neer en worden na een poosje toch aanvaard.
Na enige tijd vraagt één van de vrouwen ons om 3 flessen sterke drank en 2 sloffen sigaretten, de toegelaten hoeveelheden, voor haar mee door de douane te nemen. Ze wil er zelfs voor betalen. Als ik blijf weigeren dringt ze niet meer aan.
Intussen worden de meegebrachte gerechtjes bovengehaald en zitten de vrouwen in groepjes te eten.
Even voor tien nog een verholen lingerieshow en striptease en even later is er rust aan boord.
's Morgens in Shimonosiki duurt het wel wat langer bij de emigratie dan in Pusan. De Koreanen zijn nu ook buitenlanders en moeten een stempeltje krijgen.
Zonder meer wordt terug een verblijf van 3 maanden in ons paspoort ingeschreven.
Onze Koreatrip zit er op. Al bij al had het heen en weer rijden voor een verblijfsverlenging in Japan meegebracht dat we tijdens de belangrijkste feestweek in Korea waren.
Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe:
Korea
Ponosa klooster