Korea- Deel 3 - Kyung-ju 1

March 23, 2008 - Permalink - Geen reacties

Korea kaderde in onze 6 maanden reis met onze VW camper door Japan, Korea en Taiwan. Na 3 maanden Japan staken we met de ferry, zonder auto de Japanse zee over voor een bezoekje van een week aan Korea, zo konden we bij het terugbinnenkomen in Japan weer een nieuwe verblijfsvergunning van 3 maanden bekomen.

HET KAN NIET OP

Vanuit Pusan 21 haltes met de metro, 10 minuten te voet met de rugzak tot aan het station van de autobusexpress, dan bus 11 en anderhalf uur later stappen we af in Kyong-ju.

Deze hoofdstad van het Shillakoninkrijk staat in alle gidsen vermeld als veruit het belangrijkste cultureel historisch patrimonium van Korea.

We verwonderen ons over de feeststemming met vlaggetjes en lampions in de straten. In het vlakbij gelegen informatiecentrum staat het TV-toestel aan. Zingende en dansende groepen vullen het scherm. Het zijn beelden van het stadion in Kyong-ju, waar juist de openingsplechtigheid plaatsheeft van het beroemde jaarlijks Shillafestival. Een volkomen verrassing.

We hadden op de Koreaanse ambassade in België voor ons vertrek navraag gedaan over de data van de feesten dit jaar, de week van 23 september werd ons gezegd. We hadden ze afgeschreven daar dat in ons reisschema niet paste.

Even later staan onze spullen op een hotelkamer en lopen we tussen een feestende menigte die in een kleurrijke optocht vanuit het stadion door de straten trekt en het Shilla-verleden doet herleven.

Deze Shilladynastie, die bijna 1000 jaar overeind bleef, begon ongeveer toen Julius Cesar de fundamenten van Rome bouwde, 57 v.C. schreef men toen. Het hield stand tot in 918. Sindsdien geraakte het in verval en werd de hoofdstad Kyong-ju die in de bloeiperiode een miljoen inwoners telde, een sluimerend provinciestadje met nog amper 150.000 inwoners.

Tot dan begin deze eeuw de nieuwsgierigheid naar het verleden groeide en Kyong-ju één van de belangrijkste culturele steden uit Korea's geschiedenis werd.

De stad ligt nog altijd rond de grafheuvels waaronder de Shillakoningen begraven werden. Indrukwekkend is de reeks tumulussen, meer dan dertig die over een lengte van enkele kilometers van in het centrum tot buiten de stad verspreid liggen. Het werd niet voor niets opgenomen in het wereldcultuurpatrimonium van de Unesco.

Om de tumulussen weer toegankelijk te maken moesten in 1960, 80 huizen onteigend worden. Nu liggen ze in groene parken. De grootste is 30 m hoog en heeft aan de voet een doormeter van 225 m. Onderzocht werden ze eerst begin deze eeuw, onder impuls van koning Gustaaf van Zweden. De onderzoekers stonden verwonderd over de pracht en praal in de dodenkamers.

Graf Nr 155 werd voor bezoekers opengesteld. De binnenruimte is 25 m hoog en heeft een doormeter van 75 m. Middenin staat een houten sarcofaag, waarin de koning in groot ornaat begraven lag. De Gouden kroon, halskettingen, ringen met edelstenen, gordels en sierlijk bewerkte gebruiksvoorwerpen liggen in het graf zoals ze gevonden werden. In de zaal wordt een indrukwekkend assortiment van de 10.000 voorwerpen die in de grafkelder gevonden werden tentoongesteld

Het kan wedijveren met de oude grafkelders in Griekenland of de graven van de farao's in Egypte.

De bus brengt ons de volgende morgen 16 km buiten de stad aan de voet van de heuvel waartegen het Pulguksa-klooster gelegen is. Samen met de Shilladynastie ontwikkelde zich een boeddhistisch geïnspireerd geestelijk leven.

Tegen de hellingen werd vanaf het jaar 528 een aantal tempels en pagodes opgetrokken die als Shilla-architectuur befaamd werd. Kenmerkend zijn de zadeldaken met zwarte pannen en het buitengewoon kunstvol en kleurvol beeldhouwwerk onder de overstekende daken en houtconstructies zowel binnen als buiten.

De serene sfeer eigen aan zo een tempelcomplex is vandaag wel zoek. Uiteraard deelt dit klooster mee in het jaarlijks Shillafestival. Onze feestvreugde kan niet op.

Op het grote podium voor de hoofdingang, waarboven een tanka hangt van wel 30 meter hoog met een gouden boeddha op, beginnen om 13 uur de feestelijkheden.

Na een toespraak van de hoofdlama van het klooster en enkele politieke mandatarissen volgt eerst een boeddhistische plechtigheid. Een half uur duurt het monotoon gemurmel soms overgaand in een brommende stemverheffing van de 4 monniken die zich begeleiden op trom, cimbalen en bellen en die af en toe enkele rituele danspasjes uitvoeren. Naargelang het signaal staan de gelovigen op of buigen diep. Gans de tijd worden er op het podium geldoffers gebracht.

Het feest wordt geopend door een orkest van wel 30 man met hoofdzakelijk Aziatische snaarinstrumenten. Ze begeleiden een vrouwenkoor.

Nadien is er een optreden van professionele dansers, muzikale folkloristische groepen, acrobatische trommelaars en zanggroepen, die steeds onthaald worden op een bewonderend applaus.

Een scherp contrast deze gesmaakte voorstelling, met de volkse uitspattingen van de vorige dagen. Voor ons een verrassingsact in een subliem decor.