nils nous demande depuis un moment des claquettes qui sont tres pratiques en Thailande car il faut sortir ces chaussures partout ou on rentre, maisons mais surtout temples...on a fini par les acheter et des qu'il a commencer a marcher j' ai eu des frissons dans le dos et sentait immediatement mes premiers pas avec ces trucs qui ne tenaient pas a mes pieds et qu' il fallait que je retienne avec mes doigts de pieds...extra, on a sourit pendant toute une journée en le voyant marcher, discretement bien sur...Je rajoute quelques photos du petit appareil que j' aime bien, de bons moments passes ensemble. d' une facon generale les vacances se passent tres bien souvent tous les 5, quelques fois tous les 2 et les enfants ailleurs, celui qui a enormement de succes ici, c' est Nils...les bonnes femmes en sont folles....les thais adorent les enfants, quand ils voient ou entendent que nous avons 3 boys....grand bonheur et grande richesse.....

Sur ces deux iles nous louont des scooter pour nous deplacer, maman et julien sur 1, papa et Nils (devant) sur l' autre et...luc a son scooter pour lui tout seul....On peut lui demander n' importe quel service, course, etc....il le fait avec plaisir et le scooter....

Permalink | Reacties

Het Golden Horse Monastery is een initiatief van een monnik die ooit een Thaise Bokskampioen is geweest. Aan de vooravond van een zeer belangrijke wedstrijd besluit hij te stoppen met dit bestaan en trekt zich terug in een klooster. Als snel is hij zelf monnik, krijgt een eigen klooster en niet lang daarna heeft hij er tien. Het is een bijzondere persoonlijkheid, hij zou al 'verlicht' zijn en trekt dus allerlei mensen naar zich toe.

In het GHM vangt hij weeskinderen op en kinderen op van verslaafde ouders. Hij geeft ze een regelmatig bestaan, onderdak, onderwijs, leert ze Thais boksen. Daarnaast krijgen alle kinderen bij hem een paardje waar ze zelf voor moeten zorgen. Op die manier brengt hij ze ook bij hoe het is om verantwoordelijkheid te dragen en hoe het is om leiding te geven. Als we aankomen in het klooster, zien we de monnik met een paar jochies werken in de tuin. Een andere engelstalige monnik ontvangt ons en laat het klooster zien. Dan neemt hij ons mee naar de grotten, volgens hem zeer heilige grond waar een monnik ooit is verlicht. We mogen van hem drie keer buigen voor buddha en een wens doen. Dat zal ons zeker geluk brengen, want dit is een zeer bijzondere plaats waar veel mensen op af komen vanuit heel de wereld. Het zal wel een soort Lourdes zijn...!Hij legt ons van alles uit en geeft zelfs een minilesje mediteren. Met zijn allen proberen we in lotushouding (nee dus) onze aandacht te richten op onze ademhaling en zeggen we in gedachten een Thaise mantra. Na een minuut of drie is het weer genoeg. Het was een bijzondere ervaring. Aan het einde van de dag mogen de jongens even paardrijden. De monnikjes kijken ons uitdagend aan, het zijn stevige persoonlijkheden. Julien ziet het gelijk en voelt zich een beetje geintimideerd.

Permalink | Reacties

Pour une fois on commence par les francais, ne regardez pas trop les fautes, car nous avons pris du retard et donc j' essaie de taper vite. apres notres escale a Chang Rai (nord), je dsaute ce passage pour laisser le soin a alice de le raconter, nous sommes repartis sur Bangkok en avion (1 heure au lieu des 14 heures de train et 4 heures de bus) le contraste etait sympa... Nous avons pris un taxi depuis bangkok jusqu' a l' endroit pour prendre le bateau pour Koh Tao. au passage arret dans un marche flottant, uns sorte de venise avec plein de petites barques, maisons flottantes, tres sympa, surtout parce que nous y etions ver 7heures 30 du matin...on a vu ensuite les hordes de bus arriver.....route sympa avec un taxi climatise avec un chauffeur a la lex, jovial sympa on s' est arrete en route pour manger dans un petit bouig bouig ou j' ai mange des oeufs de canard frits, etc pas mal d' utres choses epicées, dans un resto ou ils sont habitues a voire des touristes ils savent mais ici ..ils te disent pas epicés et c' est disons mangeable. nuit a Chumphong ou nous prenons le lendemain un catamaran raide pour nous faire arriver a l'ile. Le taxi nous attendais et nous ammene ans notre resort... je reserve directement pour le lendemain une journée masque et tuba avec un pinasse du coin et un pilote... journee innoubliable poissons, eau limpide avec visibilite a 15 metres.. tu vois le fond et essaye de toucher le fond en plongeant...impossible....la photo evc luc et julien avec un truc noir au tour c' etait un banc de poissons, il y en avait au moin un million extraordinaire de nager au milieu, vous pouvez voir sur la photo que le ban s' est disloqué a l' endroit des deux plongeurs. ensuite je pourrais vous raconter plein de choses, mais les photos en disent plus et surtout il faut en garder pour le retour qui approche dailleurs n'y pensons pas encore heureusement, le fait de vous revoir nous fait deja tres plaisir.

Bisous tres tres chaud de Koh tao, ou il doit faire maintenant 35, 36 degres......

Permalink | Reacties

We kiezen het uit onze favoriete franse reisgids, the natural Guide. Het is absoluut geweldig, helemaal gemaakt van bamboo, teak en andere materialen. Het is prachtig gelegen in de natuur, overal zijn open verblijven, waardoor je de hele dag het idee hebt in de natuur te bivakkeren. Het is een prachtig familiebezit, waar we ons graag een paar dagen laten verwennen. We worden naar boven gebracht in jeepjes die bekleed zijn met bamboe! Zodra de rugzakken in onze kamer zijn, duiken we in het mooiste zwembad waar we ooit in gezwommen hebben. Het is zwart en heeft geen opstaande randen, waardoor je het idee hebt dat je in de jungle zelf zwemt. Het personeel is voor een groot deel afkomstig uit de bergvolken, filosofie van de eigenaars om mensen uit de lokale streek te willen aannemen en een vak te leren. Ze spreken dus maar spaarzaam engels en dat levert grappige situaties op. Een Thai zegt immers nooit dat hij je niet begrijpt. Hij zegt dan 'yes yes en lacht dan vriendelijk'. Dan weet je het eigenlijk al.... We kunnen in dit resort gebruik maken van zwembad, spa, kapper, pottebakkerij, mini zoo, theeplantage. Er is van alles te doen en daar maken we graag gebruik van !!

Francais

Sans l'avoir prevu, on est dans un resort de reves. On n'avait pas prevu d'alleait dans le nord du pays, mais comme Egbert et Jane etait tellement enthiousast sur le Golden Horse Monastery, que on y est aller. En Chiang Mai on part en bus vers Chiang Rai, une route de 4 heures. Arriveait a Chiang Rai, on cherche une place pour louer une voiture, une 4x4. On nous donne une vieille Ford, mais c'est une 4x4, donc on part en route, chercheant un hotel pour dormir.

Pour en trouvait un, on utilise notre guide favori, le guide Francais, the Natural Guide. On n'as pas trouve un hotel, c'est plus beau que ca. On c'est tappe un resort construit completement de bamboo. Il y a une piscine magnifice, un spa, des chambres merveilleuse, quelques lobby genial, un restaurant simpa, un mini-zoo, une plantation de the, et tout ca au millieu de la nature. C'est vraiment genial! Au-jourd'hui on est reste au resort et on a fait 'relaaax'. Plein de beignade dans la piscine de reve, un nouvelle coifure pour les quatre garcon et papa c'est pris un massage. Genial!

Permalink | Reacties

s Ochtends laten we de jongens lekker uitslapen en gaan wij met Sombad vast boodschappen doen. Hij is een fantastische kok en zal voor ons zorgen de komende dagen. We gaan naar de Warot markt, een echt lokale markt met veel geuren en kleuren. Sombad weet precies wat hij moet hebben en wijst ons de weg. Met een stevige fourwheeldrive, bestuurd door Egbert, zijn we naar boven geklommen. De weg ernaar toe is een ramp. De opbrengst van de lentemarkt van de school van onze jongens is al eens besteed aan het aanleggen van stukken beton op deze weg en dat was/is hard nodig. Er zijn allemaal gaten in de weg en het is een barre tocht. En dan kunnen we dan ook eindelijk het stukje Aloysiusweg aanschouwen. Wat een comfort! Maar er is nog een lang stuk weg wat aangepakt moet worden... En Egbert zal nog vele Rotary avondjes moeten volpraten om genoeg geld bij elkaar te praten, om de weg volledig gerepareerd en/of aangelegd te krijgen..>!!!

We zijn benieuwd hoe de jongens op deze cultuurshock zullen reageren, je stapt echt een paar honderd jaar terug in de tijd. De mensen hebben dan weliswaar electriciteit (dankzij het Kings project) en een schotelantenne waarmee je Nederlandse televisie kunt kijken, verder beland je zo'n beetje in de middeleeuwen. We gaan ook een nachtje slapen in het dorp, dus we hopen dat het goed aanvoelt. De foto's spreken voor zich: mooie mensen, in veelkleurige kleding die erg veel lachen, grapjes maken en plezier hebben. Ze zijn eigenlijk de hele dag bezig met de dingen waar het in het leven misschien echt om draait: eten, onderdak en kleding, vriendschap, voor elkaar zorgen en plezier. Ze hebben weinig, heel weinig en hebben daardoor ook best een zwaar bestaan. Maar ze hebben veel plezier.

Het regent de hele middag, waardoor we eigenlijk niet toekomen aan onze wandeltocht. De jongens besluiten toch te gaan voetballen, dat is een heerlijke afleiding van het lantefanteren bij de hutjes. In de stromende regen genieten ze zeker een uur van hun spel. Wij proberen ondertussen met veel handen en voetenwerk het gesprek gaande te houden. Wat een lol! Dan nodigt Sombat ons uit aan tafel, dat wil zeggen: een kleedje op de grond waar heel veel schaaltjes op zijn gezet met het lekkerste eten. En dat heeft hij allemaal op 2 eenvoudige vuurtjes zitten klaarmaken!! Het is verrukkelijk en iedereen geniet. Na het eten zitten we nog even op de veranda en hebben veel bekijks. Zo nu en dan komen er hele rijtjes mensen gehurkt op de weg zitten om te kijken naar al die lange blonde jongens. Ze gniffelen en onze jongens slaan er niet op aan!! De jongens besluiten naar het stenen huisje boven aan het dorp te gaan. Daar kunnen ze lekker slapen zonder steeds gewekt te worden door de varkens, kippen, hanen, spinnen etc. Ze gaan daar even lekker kaarten en dobbelen. Wat Julien betreft was dit het hoogtepunt van deze dagen. Wij ' kletsen' nog een beetje na met wat whisky. De dames zijn bezig met stofjes en hun typische kledendracht. Het is heel veelkleurig en ik doe enthousiast mee. Prompt krijg ik de volgende ochtend een traditionele Lahu-jas en broek mee naar huis...

In het pikkedonker zoeken Gilles en ik onze weg naar het huisje en de jongens, wat natuurlijk uiteindelijk ook lukt. Maar oh, wat is het glibberig en wat is die rode modder vies. Als je er maar lang in loopt, went het weer en voel je het ook niet meer als vies. Dan hoort het er gewoon bij. Onze nacht is goed, Egbert en Jane die bij de familie slapen hebben veel last gehad van de geluiden. We staan rond een uur of negen op en hebben het prachtigste uitzicht op de bergen en zien het dorpje van bovenaf. Het is prachtig weer. We laten de jongens nog even liggen en lopen wat door het dorp. Sombad is alweer bezig met het ontbijt, wederom verrukkelijk. Er zit al weer rijst bij, een heerlijk gerecht met paddestoelen en knoflook, varkensvlees, omelet etc etc. Ik ga nog even op zoek naar het oude vrouwtje wat wij vier jaar geleden ook hebben ontmoet. Ze leeft nog steeds, en ik wil haar heel graag zien. Jane gaat met me mee. Ze is nog steeds even charming als toen, een prachtmens, het gaat alleen inmiddels ietsje minder met haar gezondheid. Ze heeft veel pijn en als we daar naar informeren gaat ze prompt op haar buik liggen: of we even willen masseren. Ze laat het zich lekker aanleunen.

Inmiddels is het al weer flink aan het regenen en we besluiten ook vandaag niet de glibberige paden op te gaan voor een trektocht. Voor de jongens is deze hele expeditie eigenlijk al een trekking, moet je daar een bezoek aan een waterval aan toevoegen??? In het begin van de middag gaan we weer naar 'huis' helemaal vol van de onvergetelijke indrukken. De jongens mogen met de SangSeo (??) naar Chiang Mai, omdat ze anders helemaal kleddder worden in de pickup truck van Egbert. Dat vinden ze natuurlijk helemaal geweldig. We besluiten elkaar te vinden in het guesthouse. Ik zit nu in het internetcafe met de jongens, zij zitten lekker te msn-en en clipjes te kijken op you tube. Ik werk mijn dagboekje bij, kon ook eigenlijk niet wachten. Ik besef me dat ik in woorden nooit kan overbrengen wat we hebben beleefd, maar de foto's helpen vast een beetje.

Liefs

Alice

en francais

On n' oublierait jamais les journees que je vais vous decrire maintenant.Nous sommes parti avec Egbert/ Jane et les enfants dans une village Lahu, un tribu qui vie dans les montagne de Hua Nam Rin, au nord de Chiang Mai. C ' est des nomades qui viennent de Chine/Tibet, qui ont arrete de voyager quand ils sont arrive en Thailande. Il y a encore pas mal de ce tribus dans ce pays. Pour vous expliquer la situation: Le frere de Jane (Gerald) est parti en Thailande, s' est marie avec une fille de ce tribu et s' est installe avec eux. Ils ont une fille, Nami. Malheureusement elle n' a plus ses parents, parce que il sont mort du sida. Nami habite toujours dans le village, dans la famille de Sombat en Nato. Avant de partir nous font les courses sur le marche Warot, une marchee locale avec plein de couleur en odeurs. Quelle splendeur.

Nous partons tous ensemble dans la voiture de Egbert, qui est capable de monter les routes de montagnes qui sont dans un etat deplorable. Quelle eclat de rire quand nous montons. La route est affreuse. Nous esperons qu l arrivee dans le village ne va pas etre trop difficile pour les enfants. C' est comme si ont vivait quelques centaines d ' annees en arriere.... Il n' ont absolument rien, a part la television et l electrite. Les gens sont gentils, ils rigolent toute la journee, prennent soin de tout le monde et s occupent du plus important dans la vie: la maison, les enfant, la bouffe. Et ca suffit!!

Sombad nous fait a manger et c est vraiment tres tres bon. Surtout si on imagine l' etat de sa cuisine. On a une quinzaine de petits plat en on le mange a 20 a peu pres.

Les enfants et Gilles et moi dorment en haut du village, ou il y a une maison en brique. C' est bien, on est pas reveille par les poule, le coq et les chochons..... Les enfants dorment longtemps, pendant que nous nous promenons au village.

Nous avons passe une journee inoubliable et vous raconterez tout ca en arrivant dans notre plat pays.

bisous

Alice

Permalink | Reacties

De eerste dag dat we op pad gaan voor een echte trekking. Hier hebben we al veel over verteld aan de jongens. We worden om acht uur opgehaald uit ons guesthouse, dus moeten Luc en zijn broertjes helaas om 7 uur al wakker maken.... Dat viel niet mee!

We doen de trekking met nog 2 duitse meisjes en onze gids Wii. Na een toch van 40 minuten lopen, komen we boven in de bergen aan bij een Lisu bergdorp. De tocht was pittig, maar zooooo mooi!! De foto's spreken voor zich. Vooral waar de zon scheen, kreeg Nils het moeilijk. Maar het was de moeite waard. Boven konden we zien hoe de bergvolken nog steeds wonen in eenvoudige hutjes op houten palen om ze te beschermen tegen al het ongedierte. Ongelofelijk dat het nog steeds bestaat. De jongens kijken hun ogen uit. De tocht naar beneden ging een stuk sneller!! Dan kunnen we weer met ons airconditioned busje verder: naar de olifanten.

We kunnen gelijk opstijgen om een tochtje door het woud te maken op de rug van Dumbo. Wat een machtige beesten zijn dat toch! Ze wegen 2000 kilo en bij elke stap voel je dat eigenlijk ook wel. Onderweg gooien ze steeds hun slurf naar achteren, al bedelend voor bananen die je op vele plekken kunt kopen voor 20 baht (is zo'n 40 cent). De jongens gaan uit hun dak. Vooral Nils vind het voeren geweldig. We stoppen even in de rivier om ze te laten drinken en gaan weer terug naar het basiskamp. Super! Dan rijden we verder voor een eenvoudige lunch en een bezoek aan een ander bergvolk. De varkens, kippen en andere beesten lopen om je heen.

Dan mogen we raften op een bamboe vlot. Het is verfrissend: een tropische regen is net begonnen en de bestuurders van de rafts vinden het erg leuk om met ons te dollen: take care: crocodile; papa please attention for the cobra etc etc. We worden kleddernat!! En genieten.

Op de terugweg vraagt onze gids of we nog een foto willen maken van een groep mensen die staan te werken in de rijstvelden. Natuurlijk willen we dat heel graag. Ik heb mijn grote camera niet bij me, dus om een paar mooie plaatjes te maken, ga ik de rijstvelden in. Allemaal gerimpele vrouwtjes en mannetjes maken contact en vragen of ik ze kom helpen. Die uitdaging ga ik natuurlijk aan. Met veel handgebaren leggen ze me uit hoe ik het doen moet. De eerste stap in de modder was vies, maar het went al snel. Iedereen giechelt, ze zeggen me van alles en ik praat ze een beetje na. Wat werken ze snel en wat ben ik klunsig. Maar wat een ervaring rijker!!! Die velden zijn zo mooi, ik hou van dat groene kleurtje. Ongelofelijk wat een werk er zit in een bakje rijst voordat je het op je bordje hebt.... Als ik mijn voeten spoel zit er een ding op mijn teen wat er maar niet af gaat. Ineens realiseer ik me dat het een bloedzuiger is, getver!!!!! IK duw wat harder, maar het lukt nog steeds niet. Uiteindelijk is hij natuurlijk toch overwonnen. Jekkes, vreemd idee. Maar wat een bijzondere dag.

S avonds eten we in een restaurant waar eigenlijk alleen maar thaise mensen komen. En dat doen ze vooral omdat de eigenaresse, een bekende Thaise zangeres, er elke dag Noord-Thaise liederen zingt. De taxichauffeur weet niet waar het is, moet goed zoeken, maar het was zeker de moeite waard. In een prachtige tropische tuin, met veel teak en bamboe eten we heerlijke gerechten. De dag was weer een succes.

en francais:

c' est la journee de notre premier trekking, debout 07.00 heure du matin, ce qui a ete tres difficile pour les enfants, depart 08.00 en direction d' une montagne pour 1 heure de marche au milieu d' une foret vierge, riseres pour arriver a un village Mong ou alice a achete des echarpes handmade et vu un peu comment ils vivent (100 personnes), seul chemin pour arriver etait celui que l' on a emprunte (1 heure de marche), la plupart des gens etaient partis pour tarvailler dans les champs de riz vers 5 heures du matin, apres nous avons fait une petite ballades jusqu' a une cascade, un tour a doa d' elephant (qui a ete un evenement pour les enfants) nous pouvions acheter des bananes et les donner a nos elephants qui les reclamaient regulierement, ensuite rafting sur des rafts en bambou ou on a ete bien mouilles par vraimnet par les remoux, car c' etait plutt calme mais mais une pluie trpicale qui n' as pas duré longtemps mais le calcon etait trempé. sur le retour alors que nous voulions prendre une photos des gens qui travaillaient dans les champs de riz, nous nous sommes tellemenet rapproches que Alice a ete invitée a les aider.... tres rigolo a voir de loin les petits brun et la grande blonde. retour sur la ville a l' hopital pour faire enlever les points a Julien et controler l' oreille de Nils. Demandant a l' hopital ou l' on pouvait trouver un taxi, ils nous ont fait amener ou l' on desirait par une voiture de l' hopital... quelle hospitalite ces thailandais...on a beaucoup a apprendre....il nous a amené jusqu a un restaurant ou la proprietaire chantait des chansons thailandaise magnifiques, avec une voix tres envoutante.

Permalink | Reacties

Nous prenons en cette fin de matinée en pick up pour nous conduire au musé des tribus thailandaise, pendant la route il essaie de nous vendre d' autre activitées touristiques ou il touche un petit backchiche et decidons de nous laisser conduire vers une fabrique de bijoux, parapluies... vite fait bien fait, surtout pour voir a l' interieur un enorme aquarium avec des requins et ma femme n' est de toute facon pas une femme a bijoux chers, donc....direction les parapluis faits entierement a la main, bambous et tissus pains, magnifiques. ensuite direction le shop of course ou nous avons achetes des tee-shirt unis que les artistes nous ont personalisés avec ce que voulait les enfants et grands enfants, tres bons moments..voire photos. le taxi est reste toute la journée avec nous pour 8 euros et nous depose dans un hotel ou il y a une piscine ou pour 2 euro nous pouvons nous baigner. apres nous etre raffraichi nous retrouvons nos amis de Gouda qui sont tres souvent ici car ils ont une niece qui n' a plus de parents et ils s' occupent d' elle le plus souvent possible.

Hollandais.

Vandaag volgen we een wat toeristisch programma. Worden eerst rustig wakker. Dat heeft Luc op dit moment erg nodig. Als hij voor elf uur uit zijn bed moet (en dat komt natuurlijk toch regelmatig voor) hebben zijn puberhersenen daar ernstig moeite mee. Daar kan hij niks aan doen, dus houden we er af en toe rekening mee (toch, Luc??). We brengen een bezoek aan een edelstenenatelier, waar ze je graag het e.e.a. verkopen. Ik kan er mijn geluk niet vinden, veel te blinkie-blinkie. Dus we gaan verder naar een paraplufabriek. Daar kun je zien hoe ze dat allemaal met de hand maken, stap voor stap. De jongens wordt voorgesteld een draak op hun t-shirt te schilderen. Daar valt Nils natuurlijk als een blok voor. We kopen een zwart t-shirtje en hij kiest wat hij graag wil hebben. Is helemaal gelukkig. Maken we er ook gelijk een voor Jean, een voor Julien en eentje voor Gilles met een speciaal Limoux thema: No woman no cry, no blanquette I die.

s Avonds ontmoeten we Jane, Egbert, Hylke, Rein en Pieter op de night bazaar. Wij kunnen lekker biertjes drinken en rustig eten, terwijl de jongens ' shoppen ' . Zo noemen ze het ook. Wanneer mogen we weer eens shoppen. Wat een sport om de mooiste merkspullen maar dan in de nepversie, voor de helft van de prijs te kunnen krijgen. Ze beheersen het spel al aardig: daar kan ik het krijgen voor 100 baht!! en dan snel weglopen. Zij blij, wij blij

Permalink | Reacties

Wat een verrassing, we krijgen  bezoek van Jolande en Gilbert met de meisjes. Ze wilden ons verrassen door als tuk-tuk chauffeur voor ons hotel te gaan staan, maar toen we de dag daarvoor even telefonisch contact hadden en vertelden dat we een dag eerder uit Bangkok zouden vertrekken, moesten ze het verhaal vertellen. Wij hebben natuurlijk de nachttrein omgeboekt en blijven nu twee dagen langer in Bangkok. Heerlijk om ze te zien en verhalen uit te wisselen. Zij zitten op de helft van hun vakantie en hebben veel tips voor Chiang Mai en omgeving. Natuurlijk heeft Jolande mij alle shopping adresjes gegeven die er uit springen.....

Na lekker bij gekletst te hebben, zijn we met de Skytrain naar het Jim Thompson museium geweest. Dat is een prachtig authentiek Thais huis, gebouwd door een Amerikaanse architect in de jaren 40/50. Hij was zeer gecharmeerd van dat prachtige teak, open verblijven, mooi antiek uit Azie en de mooiste jungletuin die je maar kunt bedenken. Op 61 jarige leeftijd vertrok deze man voor een reis en is nooit terug gekomen. Hij heeft een prachtig optrekje nagelaten aan de Thaise regering. Tatum, die nu naast me zit, vertelt me dat ze het maar saai vond. Maar het was werkelijk wonderschoon. Ik zou wel in zo'n prachtig huis willen wonen...

Daarna met zijn allen naaar BKM, een supersonisch winkelcentrum. Ongeveer tien keer Hoog Catharijne. We hebben er niet zo veel gekocht, de prijzen zijn hetzelfde als in Nederland. Luc heeft er voor een laag prijsje PSP spelletjes gekocht. Helemaal blij natuurlijk!

Gisteravond hebben we in een Sea Food-restaurant gegeten, waar we lekker hebben gegeten. Papa liet nog even het goede voorbeeld zien, met je eten spelen! Toen alle het eten op was zijn de kids nog even bij de vissen gaan kijken, en kregen nog een grote kreeft in de hand geduwd!

's Avonds zijn we met een spannende tuk-tuk reis teruggebracht, en met spannend bedoel ik erg spannend. Twee tuk-tuk's hadden we gehuurd, en ze scheurde als gekken tussen alle auto's door omdat we een wedstrijdje deden. Wel geweldig om mee te maken!

Vandaag is Tatum jarig, wat we gevierd hebben met een heerlijk uitgebreid ontbijt en kadootjes. Straks scheiden onze wegen: wij gaan naar het noorden met de nachttrein en zij vertrekken richting Koh Chang.

Francais

Quelle surpise! Jolande et Gilbert nous ont visite! C'etait une idee genial, et tout de suite on a pris un taxi vers un restaurant, qui s'apelle Lemongrass. On a bien mange la-bas.

Le lundemin matin on as bien dormi, et l'apres-midi on est ale au musee 'Jim Thompson house Museum'. C'etait la maison de Jim Thompson, un architect Americain qui a vie en Thailande et a fait plusiers projet pour la Thailand. Quand il avait 61 ans, il parte en vacances a la Malesie et il n'est jamais retourne.

Apres on a fais du shopping dans le MBK, un battiment imense avec plein de petit magasins. C'etait tres beaux est il y avait plein de truc genial, mes les prix etait un peu pres les meme qu'en Europe donc on a pas trop achete. Justement quelque t-shirts pour maman et Luc c'est achete quelque jeux pour le PSP, pour un bon pris.

Le soir on a mange a un Sea Food-restaurant, ou on a tout bien mange. Papa nous a montre comment on doit mange: d'abort on prend un serviette, on le mets sur la tete et apres on mets le repas desu! Julien a aussi eu en grand homar dans ses mains.

Pour retourner a l'hotel on a pris un tuk-tuk, et c'etait genial. C'etait tard le soir donc il n'y avait pas trop de monde sur la route, donc il roulait a fond la caisse.

Ce matin on a fete l'anniversaire de Tatum,avec un petit dejeuner simpa. Cet apres-midi on va se quitter: Jolande et Gilbert partes a Koh Chang, et nous on va en direction de Chiang May, avec un train cette nuit.

Permalink | Reacties

Achter de pc in het Atlanta hotel gaan Julien en Luc jullie vertellen hoe dag 2 en 3 zijn verlopen.

Eerst dag 2, die al vroeg begon. Helaas hebben wie hier geen foto's van, want die staan op de kleine camera die nu buiten bereik is. Om ze te zien, moet je maar eens langskomen! Om 6 uur uit de veren, want om 7 uur stond er een taxi klaar die ons naar de start van de mountainbiketour bracht. We kregen allemaal een mooie fiets, Nils ook een in zijn eigen formaat en we begonnen te fietsen. Eerst door de drukke straten die barsten van het verkeer, totdat we bij de rivier aankwamen. Daar stapten we in een boot en staken we de rivier over. Hier was er prachtige natuur, het heette 'Green Bangkok'. Even later kwamen we in een heuze sloppenwijk terecht, genaamd Bidonville. De mensen leefden hier letterlijk in het afval. De huizen waren op paaltjes boven het water gebouwd en dat water zat vol olie, afval en ook uitwerpselen van de mensen die er woonden. Ze waren wel erg aardig. En ze vonden Nils erg leuk, ze konden maar niet van hem afblijven!

Het was heel warm, en om af te koelen besloten we te gaan zwemmen. Dit besluit bleek echter niet wijs, want het leverde uiteindelijk twee ziekenhuisbezoeken op. 1. Julien schudde heel sexy zijn haar, maar deed dit iets te dicht bij de rand waardoor zijn hoofd hier tegen aan knalde. Resultaat: een hechting, net boven zijn linkeroog. 2. Nils was erg vaak aan het duiken en kreeg hierdoor erg veel water in zijn oor. eerst zeiden we dat het vanzelf wel overging, maar toen we bij de massage aankwamen had Nils toch zo veel last dat mama en nils naar de dokter gingen. En ja hoor hij had oorontsteking. Maar de massage, die Luc Julien en Papa hadden, was heeerlijk. 's Avonds aten we gewoon bij het hotel, maar het was lekker!

Dag 3. De foto's zijn dus van deze dag! Het begon al beter dan gisteren, maar Nils had wel om 9 uur een afspraak bij een KNMO-arts (ofzo). Zijn oor werd helemaal schoongemaakt, en in de tussentijd regelde papa dat de trein verzet werd, van vanavond naar zondagavond, omdat Jolande en Gilbert straks komen! 's Ochtends was dus lekker relaxed voor ons twee.
's Middags gingen we met zijn allen naar de markt. Met de skytrain. Een leuke ervaring, een trein die zo hoog door zo'n grote stad vliegt. De markt was schitterend, prachtige dingen waren er, maar wat het meest aanwezig was was de drukte en de hitte. Ondraaglijk! Gelukkig hebben we wel wat dingn weten te scoren, inclusief een zonnebril voor iedereen. Ook kwamen we op een gedeelte van de markt waar allemaal dieren werden verkocht. Van honden tot apen, van eekhoorntje tot vissen. Echt bizar, dat je je huisdier gewoon op zo'n plek kunt kopen. Ook erg zielig, als je zag dat sommige konijntjes een hok van twee keer hun omvang hadden. Toen de hitte ons helemaal gek had gemaakt gingen we terug in de trein, naar het hotel. Heerlijk zwemmen, dat deed goed!

FRANCAIS

Derrière le pc dans l'Atlanta hôtel, Julien et Luc vont vous racontez comment le jour 2 et 3 ce sont pass'e. D'abord jour 2 qui a commencé tres tôt. Malheureusement on n'a pas de photos de jour 2, car ceux-ci se trouvent maintenant sur la petite caméra et on ne peut pas la prendre.  Jour 2 comencer tot parce que a sept heure il y avait un taxi qui nous attende. Il nous amen'e au tour guid'e en velos. C'etait g'eniale, on a vu d'autre cot'e de Bangkok. De la nature, mes aussi des gens trees pauvre. Il viv'e dans les ordures. C'etait tres chaud aussi, donc quand on rentrer on plong'e dans la piscine. Julien c'est tapper contre le bord de la piscine et maintenant il c'est ouvert la tempe. Mais ca va. Nils a eu beaucoup d'eaux dans son oreille et il a une infectoin maintenant, mais les hopital sont tres bonne et tout est aid'e et on a des medicament.

Au'jour dhui. Le matin 'et'e tout calme pour nous deux, papa nils et maman ete partit. L'apres midi on est al'e sur un march'e genial, mes tres chaud. Sur le march'e on pouvait s'acheter notre animeaux domestice, donc il y avait plein de petit chat, chiens, serpants, poisons etc. etc. Il y avait plein de vetement aussi et ont c'est tous achet'e des lunettes de soleil. En rentrer on c'est beign'e en maintenant on mets se message sur l'internet!

Permalink | Reacties

Toen we vanochtend om 9.30 Thaise tijd aankwamen (vijf uur later dan in Europa), hebben we snel een taxi naar ons hotel Atlanta genomen. Er hoefde geen woord aan gewijd te worden, binnen no time lagen we allemaal te slapen. Na een tuk van drie uur, een verfrissende duik in ons zwembad. Daarna hebben we gevaren op de khlongs. Bangkok is een stad van contrasten. Je ziet krotjes, naast de meest mooie tempels en hotels. Het is er mooi en vreselijk tegelijk. De jongens waren er op voorbereid dat het vies zou zijn en dat viel ze eigenlijk wel weer mee! Nils krijgt van iedereen kadootjes, Thaise mensen houden van kinderen. Ze zoeken steeds contact met ze. Ze staan je overal welkom te heten en naar je te zwaaien. Julien heeft nog een petje voor een jongetje uit het water gered, wat een held. Daarna met zijn vijven in een tuktuk gepropt om ergens te gaan eten. Dat doen we geloof ik niet meer. Dat is wel heel krapjes... Maar weer een belevenis!

Dag 1 zou een rustige dag worden maar eigenlijk hebben we best al weer veel gedaan. We zijn moe en voldaan.

Bonnes nouvelles, que des bonnes nouvelles. Le voyage a ete tres positif. La nuit en avion etait difficile: tres longue et sans dormir du tout... Mais on le savait a l avance.

Quand nous arrivions a Bangkok a 9.30 heures (heure thailandaise) nous sommes alle toute de suite a notre hotel Atlanta. On a demande a personne, mais apres 1 minute tout le monde dormait tranquillement dans son petit lit. Au bout de trois heures nous avons plonge dans la piscine de l hotel: quelle agreable rafraichissement et reveil!! Nous sommes parti ensuite en bateau sur les khlongs de Bangkok. C' est une ville de contraste. On voit des maison de pauvres a cote des temples et hotels chic. Des choses magnifique et belles a cote des saletes. Les Thais aiment les enfants et ils n arretent pas de tripoter notre petit Nils.

Nous avons mange des fruits de mer genial, Gilles l expliquera mieux plus tard

Journee numero 1 devait etre tranquille, mais nous avons finalement fait plein de choses!!

Permalink | Reacties

Maar er komt meer tekst.

beloofd

Alice

Permalink | Reacties