Help, een bloedzuiger!!! Au secours, une sang-sue!!
hollandais:
De eerste dag dat we op pad gaan voor een echte trekking. Hier hebben we al veel over verteld aan de jongens. We worden om acht uur opgehaald uit ons guesthouse, dus moeten Luc en zijn broertjes helaas om 7 uur al wakker maken.... Dat viel niet mee!
We doen de trekking met nog 2 duitse meisjes en onze gids Wii. Na een toch van 40 minuten lopen, komen we boven in de bergen aan bij een Lisu bergdorp. De tocht was pittig, maar zooooo mooi!! De foto's spreken voor zich. Vooral waar de zon scheen, kreeg Nils het moeilijk. Maar het was de moeite waard. Boven konden we zien hoe de bergvolken nog steeds wonen in eenvoudige hutjes op houten palen om ze te beschermen tegen al het ongedierte. Ongelofelijk dat het nog steeds bestaat. De jongens kijken hun ogen uit. De tocht naar beneden ging een stuk sneller!! Dan kunnen we weer met ons airconditioned busje verder: naar de olifanten.
We kunnen gelijk opstijgen om een tochtje door het woud te maken op de rug van Dumbo. Wat een machtige beesten zijn dat toch! Ze wegen 2000 kilo en bij elke stap voel je dat eigenlijk ook wel. Onderweg gooien ze steeds hun slurf naar achteren, al bedelend voor bananen die je op vele plekken kunt kopen voor 20 baht (is zo'n 40 cent). De jongens gaan uit hun dak. Vooral Nils vind het voeren geweldig. We stoppen even in de rivier om ze te laten drinken en gaan weer terug naar het basiskamp. Super! Dan rijden we verder voor een eenvoudige lunch en een bezoek aan een ander bergvolk. De varkens, kippen en andere beesten lopen om je heen.
Dan mogen we raften op een bamboe vlot. Het is verfrissend: een tropische regen is net begonnen en de bestuurders van de rafts vinden het erg leuk om met ons te dollen: take care: crocodile; papa please attention for the cobra etc etc. We worden kleddernat!! En genieten.
Op de terugweg vraagt onze gids of we nog een foto willen maken van een groep mensen die staan te werken in de rijstvelden. Natuurlijk willen we dat heel graag. Ik heb mijn grote camera niet bij me, dus om een paar mooie plaatjes te maken, ga ik de rijstvelden in. Allemaal gerimpele vrouwtjes en mannetjes maken contact en vragen of ik ze kom helpen. Die uitdaging ga ik natuurlijk aan. Met veel handgebaren leggen ze me uit hoe ik het doen moet. De eerste stap in de modder was vies, maar het went al snel. Iedereen giechelt, ze zeggen me van alles en ik praat ze een beetje na. Wat werken ze snel en wat ben ik klunsig. Maar wat een ervaring rijker!!! Die velden zijn zo mooi, ik hou van dat groene kleurtje. Ongelofelijk wat een werk er zit in een bakje rijst voordat je het op je bordje hebt.... Als ik mijn voeten spoel zit er een ding op mijn teen wat er maar niet af gaat. Ineens realiseer ik me dat het een bloedzuiger is, getver!!!!! IK duw wat harder, maar het lukt nog steeds niet. Uiteindelijk is hij natuurlijk toch overwonnen. Jekkes, vreemd idee. Maar wat een bijzondere dag.
S avonds eten we in een restaurant waar eigenlijk alleen maar thaise mensen komen. En dat doen ze vooral omdat de eigenaresse, een bekende Thaise zangeres, er elke dag Noord-Thaise liederen zingt. De taxichauffeur weet niet waar het is, moet goed zoeken, maar het was zeker de moeite waard. In een prachtige tropische tuin, met veel teak en bamboe eten we heerlijke gerechten. De dag was weer een succes.
en francais:
c' est la journee de notre premier trekking, debout 07.00 heure du matin, ce qui a ete tres difficile pour les enfants, depart 08.00 en direction d' une montagne pour 1 heure de marche au milieu d' une foret vierge, riseres pour arriver a un village Mong ou alice a achete des echarpes handmade et vu un peu comment ils vivent (100 personnes), seul chemin pour arriver etait celui que l' on a emprunte (1 heure de marche), la plupart des gens etaient partis pour tarvailler dans les champs de riz vers 5 heures du matin, apres nous avons fait une petite ballades jusqu' a une cascade, un tour a doa d' elephant (qui a ete un evenement pour les enfants) nous pouvions acheter des bananes et les donner a nos elephants qui les reclamaient regulierement, ensuite rafting sur des rafts en bambou ou on a ete bien mouilles par vraimnet par les remoux, car c' etait plutt calme mais mais une pluie trpicale qui n' as pas duré longtemps mais le calcon etait trempé. sur le retour alors que nous voulions prendre une photos des gens qui travaillaient dans les champs de riz, nous nous sommes tellemenet rapproches que Alice a ete invitée a les aider.... tres rigolo a voir de loin les petits brun et la grande blonde. retour sur la ville a l' hopital pour faire enlever les points a Julien et controler l' oreille de Nils. Demandant a l' hopital ou l' on pouvait trouver un taxi, ils nous ont fait amener ou l' on desirait par une voiture de l' hopital... quelle hospitalite ces thailandais...on a beaucoup a apprendre....il nous a amené jusqu a un restaurant ou la proprietaire chantait des chansons thailandaise magnifiques, avec une voix tres envoutante.
Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe:
