Reisblog : Rondreis Thailand - Dag 9 - Bangkok - Amsterdam - deel 1
De laatste dag van onze rondreis.
Om 10 uur moeten we onze kamer in het Sukhothai hotel verlaten.
Vermits onze vlucht pas om 03u00 morgenochtend vertrekt, moet men ons nog een tijdje bezig houden.
Romy en Willy zijn er gelukkig voor ons in geslaagd om in het Menam Riverside hotel ***** nog 2 kamers gedurende enkele uren te mogen bezetten, zodat we ons op het einde van een zweterige dag nog wat kunnen opfrissen.
Op het programma van vandaag staat : een bezoek aan het Jim Thompson Museum, een bezoek aan de bloemenmarkt, een tempel, een hotelbezoek aan het Marriott Resort & Spa en als top of the bill nog een Dinner River Cruise
Jim Thompson Museum
Ik had van deze man, die de kwaliteitszijde opnieuw op de Thaise kaart plaatste, nog nooit gehoord.
Het weer was broeierig heet en het bezoek was (niet alleen voor mij) een gedwongen nummer. De man had met zijn vele geld hier en daar wat oude mooie stukken bij mekaar verzameld, en had al deze stukken aan de Thaise staat overgelaten.
Na zijn dood (de man is tijdens een natuurwandeling aan de grens met Laos gewoon van de aardbodem verdwenen) heeft de Thaise staat er in hartje Bangkok een klein museum mee gebouwd.
Naarmate het museumbezoek vorderde begonnen we allemaal perpleks te staan van zo veel smaak en zo veel mooi's. De unieke stukken (vaak honderden jaren oud) werden prachtig geïntegreerd in de woning van Jim.
Deze excursie duurt maar een klein uurtje maar krijgt wegens zijn prachtige stukken een ***** mee.
Na het bezoek aan het museum reden we, door de Chinese wijk, naar de oever van de rivier. We lunchen er in een typisch toeristisch (lees industriëel) restaurant.
Er is een continu komen en gaan van toeristengroepen. De buffetlunch mag er best zijn, er zit heelwat lekkers tussen.
Het bier was mee van het duurste dat we in Thailand gedronken hebben (120 baht voor een klein biertje !).
Ik denk dat de lokale organisatie het eten gratis krijgt en dat dat alles bekostigd wordt door de drank :-)
Inmiddels was het miezerig beginnen regenen en werd het bezoek aan de tempel afgeblazen omdat de 350 trappen bij regenweer zeer gevaarlijk worden. We kunnen een tweede breuk missen als de pest.
Ook het bezoek aan de bloemenmarkt sneuvelde met het slechte weer.
De helft van de groep wilde nog wat inkopen doen in Siam Square, een indrukwekkend winkelkompleks in hartje Bangkok. De andere helft (waar ik bij hoorde) had diverse andere plannen.
Dan maar terug met de autocar naar het Menam Riverside hotel.
Ik had tijdens onze eerste rit naar het Menam Riverside Hotel, diverse massagesalons opgemerkt en wilde als afsluiter van de reis mijn voeten nog eens laten verwennen met een voetreflexologiemassage. In plaats van een mooi meisje had ik weeral geluk en werd mij een Kung Fu fighter ter beschikking gesteld :-).
De man deed echter schitterend zijn werk, en mijn voeten en benen stegen, bij zo veel verlichting, bijna ten hemel op .
Groot was mijn verbazing toen de masseur mij op een laag stoeltje liet zitten, om als toemaatje op de voetmassage, zowat alle andere onderdelen onder handen te kunnen nemen.
Hier achter mijn bureel in Mechelen geniet ik nog na van die harde knie in mijn rug. Blijkbaar moest alles eens goed op zijn plaats gezet worden :-).
Ook Sarah en Joël, die naast mij aan het genieten waren van hun voetreflexologie, ondergingen hetzelfde lot.
Nog even opfrissen in het Menam Riverside hotel en terug de autocar in voor een bezoek aan het Marriott Resort & Spa ***** en nadien voor een evening riviercruise.
Marriott Resort & Spa *****
Het Marriott Resort & Spa ligt langs de rivier en heeft in tegenstelling tot de meeste andere klassehotels slechts 5 verdiepingen. De 3 gebouwen zijn rondom een grote tropische tuin gebouwd, waar naast het mooie zwembad, ook een aantal restaurants te vinden zijn. De luxe kamers en/of junior suites met rivierzicht hebben mijn voorkeur. Ze zijn met zeer veel smaak ingericht.
De lobby is ruim en smaakvol ingericht met warme kleuren.
Ik vond de inrichting van de verschillende restaurants wat kitcherig. De te grote variatie aan stijlen had mijns inziens beter gekund.
Elke 20 minuten is er een pendelbootje dat de hotelgasten, in slechts 10 minuten, via de Chao Phraya rivier tot aan de skytrain brengt. De skytrain is een supercomfortabele trein (air conditioning), die op een snelle manier de belangrijkste plaatsen in de binnenstad verbindt.
Manohra Dinner Cruise
Als afsluiter op het programma is er nog een 'dinner cruise' voorzien op de Chao Phraya rivier.
De boot vertrekt aan de pier van het Marriott hotel, gaat daarna nog enkele mensen oppikken aan de Skytrain terminal, en vertrekt vervolgens voor zijn tocht op de rivier.
De kleine, intieme 40 plaatsen tellende boot, is gezellig ingericht met mooi gedekte tafels.
Het zicht vanuit de boot valt wat tegen, omdak de dakranden vrij laag komen. Onze gastvrouw (verkoopsmanager van het Marriott Resort) onderhoud ons met levendige verhalen.
Het eten is bijzonder lekker. Her en der zien we verlichtte bootjes (meestal overzetbootjes). De mooist verlichte gebouwen zijn het koninklijk paleis en de tempels van de Wat Arun (tempel van de dageraad).
Halfweg begint een indrukwekkend licht- en klankspel, een onweer. De regen valt met bakken uit de lucht en de doorschijnende plastieken regenbescherming wordt vanaf de dakrand neergelaten. We laten het evenwel niet aan ons hart komen en doen alsof dit onweer de doodnormaalste zaak van de wereld is.
Koriander
Voor mezelf wordt dit de laatste Thaise maaltijd en komt er een einde aan de 'koriander' verschrikking die ik 9 dagen lang heb moeten trotseren. Al bij al heb ik nog vrij goed kunnen genieten van de Thaise keuken (in het bijzonder van de zuur-zoet gerechten) maar moest ik veiligheidshalve toch altijd eerst even ruiken en proeven of mijn gehate kruid niet verwerkt was.
Na onze terugkeer in het Marriott hotel (waar iedereen in de weer was om water te ruimen) sloeg de vermoeidheid genadeloos toe. Ik was nog met moeite wakker te krijgen.
Vlucht naar Amsterdam
Op weg naar de luchthaven was het onweer nog bijzonder onheilspellend zijn flitsen aan het uitdelen. Zowat in elke richting werd de hemel fel opgelicht door de bliksem. Zeggen dat we binnen enkele uren de lucht in moeten ! Niet meteen iets om naar uit te kijken.
Bij de aankomst op de luchthaven krijgen we van de Thaise correspondent van 7plus een doos orchideeën cadeau. Gaan we thuis al dan niet vertellen dat we die cadeau gekregen hebben ?
Joël, de Eva Air verantwoordelijke, heeft voor Romy en Luc , en als dank voor hun inzet voor René, een business class ticket weten te versieren. We zijn blij voor hen, en tegelijkertijd een beetje jaloers natuurlijk :-).
Joël heeft er ook voor gezorgd dat we tijdens onze wachttijd, net als in Amsterdam, van de business class lounge kunnen gebruik maken, iets wat normaal alleen weggelegd is voor de Business Class passagiers. De mooie rustige lounge is voor iedereen een aangename verademing.
Luc ontdekt in een zijruimte van de lounge 3 massagestoelen. Het blijken stuk voor stuk foltertuigen te zijn, maar ze masseren wel indrukwekkend.
In het vliegtuig zitten alle mensen van de groep mooi 2 aan 2 vooraan in het vliegtuig. Alleen Willy en ikzelf zijn blijkbaar gestraft, want wij krijgen de binnenste zetels op een rij van 4. Geen vluchten mogelijk. Links naast mij zit een vriendelijk Chinees uitziende dame en rechts van mij een wat minder gemanierde Nederlander. Hij slaagt er in om een gedeelte van de inhoud van zijn bierblikje op mijn deken, kussen en broek te storten.
De passagiers die voor mij zitten laten hun stoel zo ver zakken dat ik zelfs niet kan opstaan of op mijn laptop kan werken. Gelukkig dat we in de Evergreen Deluxe Class zitten, en ik ondanks dit alles, voldoende beenruimte heb om wat te kunnen slapen.
12 uur later kom ik opgelucht na evenveel uren lichte foltering in Schiphol toe.
Afscheid van de groep
Ik heb het geluk dat mijn bagage als één der eersten op de band toekomt. Als ik mij haast, kan ik enkele minuten later nog de trein naar Mechelen halen.
Helaas heb ik daardoor nog onvoldoende tijd om van de andere deelnemers afscheid te nemen en ga ik er als een dief in de nacht vandoor.
Ook Willy komt net bij de aankomst van de trein in het station, op het perron toe. Ook hij heeft even de asociale uitgehangen om zijn trein nog te kunnen halen. Hij had zich van de groep losgerukt omdat hij geen zin had om de rokers nog even te vergezellen en alzo zijn trein te missen.
Bij deze wens ik dan ook, via deze weg, alle deelnemers (Sarah, Joël, Romy, Gerlinde, Elise, Agnes, Barbara, Anne-Sofie, Venciane, Luc, René, Michael en Manu) te bedanken voor de fijne reis die we samen gehad hebben.
Willy en ikzelf hebben in de trein nog een 2-tal uur kunnen napraten over ons avontuur.
Einde
Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe:
Amsterdam
City sightseeing