Reisblog : Rondreis Thailand - Dag 6 - Bangkok - Cha-Am - deel 2

May 15, 2008 - Permalink - Geen reacties

Zelfde tekst dan deel 1 - andere foto's

Ontbijt in het Shangri La hotel en onheilspellend nieuws
Na een nachtje slapen in het Shangri La hotel kijk ik al uit naar het lekkere ontbijt dat ons te wachten staat. Ben benieuwd.
De eerste ontmoeting met een groepslid spreekt boekdelen : Weet je het dan nog niet ?
René Coppieters is vannacht door een hartaanval getroffen en ligt op de afdeling intensieve zorgen van een ziekenhuis in Bangkok. Hij zou buiten levensgevaar zijn, maar indien de interventie wat langer zou geduurd hebben had hij het allicht niet gehaald. Een geluk met een ongeluk dat hem dit net in Bangkok moet overkomen. Romy is na het aanhoren van deze nieuwe ellende, de instorting nabij. Ze is ook boos omdat men haar dit pas later vannacht heeft meegedeeld en omdat ze René niet naar het ziekenhuis kon vegezellen. Als ze het thuisfront (haar baas) inlicht over het gebeuren, wordt het nog erger, want hij vraagt haar lakoniek waarom ze niet in het ziekenhuis is maar wel in het hotel.
Altijd gevaarlijk om meteen conclusies te trekken als men de totale context niet kent.
Je zou voor minder je ontbijt laten staan.
Iedereen duimt uiteraard voor René. Ik zou hem een bezoek willen brengen, maar ziet meteen in dat dit op dit ogenblik ongewenst is (ook het ziekenhuis laat dit niet toe).
De sfeer vanochtend zit in een dieptepunt.

Het (weliswaar lekkere) ontbijt smaakt op die manier een pak minder.

Romy, de 7plus reisbegeleidster draagt haar taak over aan mijn kamergenoot Willy, en besluit om in Bangkok bij René en Elise achter te blijven. De enkelbreuk van Elise wordt door de gebeurtenissen met René plots een fait divers. De aandacht die zij vraagt en krijgt, staat plots in geen verhouding meer tot de andere gebeurtenis.
Voor Elise is er inmiddels goed nieuws. Ze mag de volgende nacht met een KLM vlucht (gereserveerd door haar bijstandsverzekering) naar huis terugvliegen. Dat was het positieve nieuws. Het negatieve nieuws is dat ze a) naar het Menam Riverside Hotel zal overgebracht worden (het standaard hotel van 7plus in deze stad) en b) zich een tijdje zelf zal moeten beredderen. Romy kan immers niet overal tegelijkertijd zijn.

We zullen de volgende uren en dagen door Romy op de hoogte gehouden worden.

Wij moeten verder. Vandaag gaat de rit (ongeveer 3 uur) naar de kustplaats Cha-Am.

In decantiebekkens wordt zout geoogst. Het zout wordt in grote zakken langs de kant van de weg verkocht.

Vlottende markt / vast markt
Ongeveer halfweg bevindt zich de 'Vlottende markt'. De autocar zet ons af bij de bootjes die ons tot aan de markt zullen brengen.
Aan de lopende band meren boten aan en af en varen met busladingen naar de vlottende markt.
De grote kano's zijn uitgerust van sterke luidruchtige buitenboord motoren die een schroef op een lange stang aandrijven. Afhankelijk van de diepte van het kanaal wordt de diepgang van de stang continu bijgesteld.
De tocht tot aan de vlottende markt duurt een 15-tal minuten. Leuke vaart. Een afdak boven ons hoofd houdt de verschroeiende zonnestralen weg van onze huid. Aan de toegnomen activiteit kunnen we zien dat we de vlottende markt bereikt hebben.
In vergelijking mer 20 jaar geleden is er van de vlottende markt nagenoeg niets meer overgebleven. Er liggen nog enkele bootjes met fruit en wat namaakartikelen, maar quasi de volledige markt is nu ipv vlottend, vast geworden. In de grote winkelgalerijen links en rechts van de kanalen lopen toeristen die niets anders te doen hebben dan overbodige dingen te kopen.
De organisatoren hebben het alles tot in de puntjes bestudeerd en de bootjes zetten de toeristen beurtelings links en rechts van het kanaal af. Op die manier is er geen verzadiging van de winkelgalerijen. Ik geraak maar niet uitgekeken op zo veel spitsvondige toeristenexploitatie.
Ik kan echt veel verdragen in deze sector, maar zo veel nepexcursie heb ik in lange tijd niet meer meegemaakt. En zeggen dat mensen behoorlijk wat geld moeten betalen om een dergelijke uitstap te maken. De organisatoren zouden de toeristen moeten betalen om dit te ondergaan.

Reisorganisatoren die zichzelf respecteren moeten dringend naar een minder commerciële vottende markt uitkijken. Ik heb in elk geval als protest tegen dit soort toeristenverlakkerij geen baht uitgegeven.
Agnes daarentegen heeft een missie van thuis uit meegekregen. Voor de ganse familie moet ze Tiger Balsem meebrengen. Ze is al enkele dagen op zoek naar het heilzaam product, maar het wil maar niet lukken. De vlottende markt brengt soelaas.

Op de afgesproken tijd begeef ik mij terug naar de pier waar we met de kano afgezet waren om de terugvaart aan te vatten. Willy roept mij tot de orde, we varen immers niet terug, we wandelen terug. Mijn verbijstering wordt er alleen maar groter door. Een lange overdekte 100 meter smalle gang (ze hebben aan alles gedacht - noch zon, noch regen mogen het winkelproces hinderen), leidt naar de parking van de autocar. De gang is aan weerszijden tot de nok gevuld met souveniers. Boeddha, verlos ons !

We zetten onze weg naar Cha-Am verder. Inmiddels is het middag geworden en begint Agnes mysterieuze afgebroken sms'jes te ontvangen van haar dochter Veerle. Agnes vindt dit bijzonder abnormaal omdat het nog zo vroeg op de ochtend is (7u30). Zo abnormaal lijkt mij dit nu ook niet, maar moeders kennen hun dochters beter dan anderen.
Mij lijkt dit communicatietoeval, niets meer niets minder.

Inmiddels zijn we in het Holiday Inn Resort Cha-Am aangekomen voor een hotelbezoek. De directie staat ons al op te wachten en na een verfrissend drankje, bezoeken we enkele kamertypes en gemeenschappelijke delen van het hotel.
Als afsluiter krijgen we een lekkere lunch aangeboden in een restaurant, dat normaal op deze tijd van de dag gesloten is. Alsof die lekkere lunch ons oordeel zou beinvloeden :-).

Agnes slaagt er maar niet in om contact te leggen met het thuisfront. Haar GSM geeft volle ontvangst maar desondanks is er geen verbinding mogelijk. Ik probeer het ook even, maar ook ik ontvang  geen retourberichten. Agnes is er niet gerust in. Omdat de sms'jes van haar dochter afkomstig zijn, denkt Agnes dat er iets mis is met haar zwangere dochter. Ze wordt er met de minuut ambetanter door.

Het eerste gedeelte van het bezoek vindt ik in het zonnetje plaats. Gaandeweg wordt de lucht donkerder en vervolgens valt de regen met bakken uit de lucht. De behulpzame hotelbedienden redden ons met hun grote paraplu's.
De naweeën van de grote depressie, die ook de storm in Myanmar tot gevolg had, grijpen langer om zich heen dan gepland.

Holiday Inn Regent Cha-Am ****
Een 4 sterren resort hotel dat verschillende gebouwen telt en uitespreid ligt over een grote oppervlakte. De kamers zijn recentelijk allemaal vernieuwd.
Blijkbaar had men niet genoeg geld uitgetrokken voor de renovatie, want enkele details zoals deuren en kasten heeft men over het hoofd gezien. Niet echt storend, maar wel de opmerking waard. Het resort telt verschillende restaurants. Eéntje is zelfs 24 uur per dag open. Tijdens de middag, toen wij het hotel bezochten, waren de restaurants die deel uitmaakten van het vol pension of half pension arrangement, nokvol.
Sommige kamers hadden communicerende deuren met de er naast gelegen kamers voor kinderen (sommigen kamers voor kinderen hebben leuk aangepast meubilair). De meeste kamers waren erg ruim en voorzien van de laatste snufjes. Kabelinternet was aanwezig op elke kamer (tegen betaling). Men moet wel zijn eigen laptop meebrengen.
De alleenstaande bungalows zijn veruit de mooiste kamers. Ze worden vaak geboekt voor huwelijksreizen. Gezellig ingericht en uitgerust met een prachtige badkamer.
Het hotel heeft mooie tuinen en een open architectuur.
Zeker een aanrader in zijn prijsklasse.

We verlaten het Holiday Inn hotel in het hevigst van de stortvloed.

Op naar ons verblijfshotel, het Alila Cha-Am hotel. Nog steeds in de regen wordt de bagage uit de bus geladen en worden we via de dienstengang (achteraf bleek dat een normale gang te zijn) naar onze kamers geleid.
In een dergelijk hotel is het even aanpassen omdat ipv mooie afgewerkte gladde materialen, ruwe basismaterialen gebruikt worden.
De nieuwe constructie (openingsdatum was 1 februari 2008) heeft nog wat kinderziektes, want het regenwater vindt overal wegen die de architrecten niet voorzien hadden.

Ook Agnes krijgt onheilsberichten + 'lang leve Europ Assistance'
Net als we op het punt staan om onze kamers te betreden komt er een 'volledige' SMS bij Agnes binnen. Haar vader is onverwacht overleden. De ongerustheid bij Agnes was gans die tijd terecht geweest ! Consternatie en emotie in de ogen van Agnes.
Luk, de echtgenoot van Agnes, heeft al zelf voor een herboeking van haar vlucht bij Eva Air gezorgd, zodat ze morgennacht naar huis kan vertrekken. Het gezin heeft een familiepolis lopen bij Europ Assistance. Haar man zal ook daar nog eens informeren of er niet eerder iets kan gedaan worden.
Gezien eigen eerdere ervaringen met Europ Assistance denk ik dat er een snelle oplossing uit de bus zal komen.
En ... ja hoor, binnen het uur wordt meegedeeld dat Agnes nog diezelfde avond om 23 uur vanuit Bangkok via Wenen naar Brussel kan terugvliegen.
Om het met de woorden van Agnes te zeggen LANG LEVE EUROP ASSISTANCE.
Omdat alles een beetje buiten ons medeweten geregeld wordt (door de bereidwillige medewerking van Luc en Gerlinde) zijn Willy in ikzelf behoorlijk verrast dat, als we zelf even aan Agnes haar kamerdeur gaan kloppen, ze 2 minuten later al ribbedebie is. Ze zal met een limousine van het Alila hotel naar Bangkok gereden worden.
Verdomme, weeral iemand minder in de groep. Niet zo maar een deelnemer maar een boeiende vrouw met een zwak voor Range-Rover's.

We zijn voor het diner uitgenodigd door Urs, de manager van het Alila hotel. Eerst een aperitiefje (met bijbehorende hapjes) in de prachtige lounge zetels van het dakrestaurant.
Urs denkt (terecht) dat we al de ganse reis Thai schotels gegeten hebben, en heeft voor vanavond westers geïnspireerd eten voorzien.
Hij heeft een Australische kok die onze schotels met liefde zal klaarmaken. En wat voor schotels. Dit is culinaire ***** topkookkunst. Laat Mr. Michelin hier maar eens langskomen. Proficiat aan zo veel kunnen voor het Alila hotel.

We zakken nog even af naar de Red bar (zie foto's) om nog wat na te kaarten over de bewogen dingen van de dag.

Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe: