Kenia - Tanzania - De trek van de Gnoes - slotconclusie 3 - vervoer en chauffeurs/gidsen
'De trek van de Gnoe' was een Anders dan Anders reis.
Zoals u hieronder zal lezen zijn het vervoer en de chauffeurs/busjes van uitzonderlijk belang voor het welslagen van een safari rondreis.
Joost, onze reisbegeleider, kan slechts in 1 busje zitten en dus moeten de chauffeurs gidsen zijn taak overnemen tijdens 2 op de 3 safariritten.
Land Cruisers en chauffeurs/gidsen in Tanzania
De Toyota land cruisers waren meteen een hit. Ruim voor alle inzittenden en voldoende plaats voor de bagage. Het safari dak was erg ruim, zodat alle inzittenden optimaal naar dieren konden kijken.
We hebben ook moeten vaststellen dat de Tanzaniaanse wegen van beduidend betere kwaliteit waren dan de Keniaanse wegen.
De chauffeurs kweten zich meer dan behoorlijk van hun taak. De soms moeilijk berijdbare wegen werden op een veilige manier bereden.
Wat ons nog het meest charmeerde was de kennis van onze chauffeurs / gidsen. Gewapend met de nodige boeken ontpopten Eustace, Justin en Roman zich als ervaren ornitologen, kenners van wilde zoogdieren, enz. en ook belangrijk : als goedgemutste grappige medemensen.
Minibusjes en chauffeurs /gidsen in Kenia
Al meteen was duidelijk dat het comfort van de minibusjes veel te wensen overliet. De ruimte voor de 2e rij zetels was veel te klein en zorgde meteen voor heelwat irritatie.
De leuningen van de stoelen konden niet geopend worden zodat er geen mogelijkheid was om benen in de gang uit te strekken en op die manier toch nog een beetje ruimte te creëren.
Het safaridak van één van de minibusjes was veel te laag zodat enkele mensen zich geregeld stootten.
Op 4 plaatsen kwamen dikke bouten uit de safaridakrand en tijdens het safari rijden heb ik mij een paar keren pijnlijk gekwetst/gekneusd aan deze bouten.
In de brochure van de organisator wordt vermeld dat de 9-seater busjes slechts bezet worden door max. 6 passagiers.
Alle groepsleden zijn het niet eens met deze omschrijving. De zetel naast de chauffeur heeft geen safaridak waarneming en kan dan ook niet als een volwaardige plaats bekeken worden.
De bank achteraan met 3 personen bezetten kan echt niet. Door de staat van de wegen zou men continu tegen mekaar gesmakt worden. Daarenboven kunnen maximaal 6 mensen rechtstaan in het safaridak.
Het oordeel van de groep : om comfortabel te kunnen reizen zouden de huidige minibusjes max door 4 passagiers mogen bezet worden. Het is evenwel een stuk leuker om met zijn zessen in een minibus te zitten. Daarom een dringend pleidooi om naar organisatoren te zoeken die langere minibussen ter beschikking te stellen of die opteren voor de land cruisers zoals die in Tanzania gebruikt worden.
De chauffeurs verdienen bewondering voor hun goede rijkunst op de superslechte Keniaanse wegen. Vaak zitten er diepe kraters in het wegdek en moeten de chauffeurs slalommen tussen de putten.
Als gids zijn onze Keniaanse vrienden een stuk minder betrouwbaar en voelen zij veel minder de toeristen aan dan hun Tanzaniaanse kollega's.
Het is jammer dat de kennis van de Keniaanse gidsen gebaseerd is op vrijvblijvende eigen kennisverwerving en niet opgebouwd werd door opleiding.
Slotconclusie : de Tanzaniaanse organisatoren werden meer gesmaakt door de groepsleden dan de Keniaanse organisatoren.
Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe:
Kenia
Quest safari