Kenia - Tanzania - De trek van de Gnoes - 30 november / 2 - reisblog
Deel 2 van 2 (zelfde tekst - andere foto's)
Naivascha meer - Nairobi - Brussel
Om 6 uur uit bed. Deze keer niet om meteen te vertrekken naar een andere bestemming, maar om een ochtendexcursie mogelijk te maken.
Om 7u15 gaan we aan boord van 2 bootjes voor een tocht op het Naivascha meer. Het meer staat uitzonderlijk hoog en daar waar normaal mensen over een loopbrug kunnen lopen, staat de loopbrug nu onder water.
De eerste 100 meter zien we zeker 10 verschillende soorten vogels. Anders gezegd, omdat Joost bij ons in de boot zit, zien we zeker 10 soorten. Op eigen houtje hadden we misschien 5 soorten ontdekt.
Wat verder op het meer zien we reigers, pelikanen en een heleboel nijlpaarden die af en toe hun ogen boven water tonen, vaak onder imposant gebrul.
Geregeld zien we tientallen cormorans overvliegen. Een half uurtje later komen we in de buurt van honderden cormorans die als het ware op het water dansen. Sommige vogels laten al drijvend met wijdgespreide vleugels hun veren drogen.
Wat verder op het meer, dat door de activiteiten van bloemenkwekers die te veel water uit het meer gepompt hebben, halaas geen meer meer is, leggen we aan op Crescent Island, een privé landgoed waar grote delen van de film 'Out of Africa' zijn opgenomen. Mozes, onze eilandgids, staat ons met zijn glimlach op te wachtan. Aan de grappen te horen die bij de vleet gedibiteerd worden, is hij zeker de grappigste thuis.
Op het eiland zitten gnoes, hertensoorten, zebras, giraffe's enz.
Wat evenwel met de prijs van het publiek gaat lopen zijn een zestal kleurige 'love birds' die niet zo ver van ons verwijderd zijn.
Na een mooie excursie varen we terug naar de lodge en maken wij ons klaar voor de laatste voordracht en het laatste middagmaal.
Joost trakteert ons op 45 minuten 'geschiedenis van oostelijk Afrika'. Een superboeiende uiteenzetting over Kuschieten, Niloten, Sultans, Portugezen, Fransen, Nederlanders, Britten, Belgen, Italianen enz.
Knap verteld en iedereen hangt eens te meer aan zijn lippen.
Na het middagmaal terug in de minibusjes voor de laatste rit naar Nairobi. Noor, onze chauffeur, verwittigd ons dat we nog enkele keren een trilmassage zullen krijgen.
De Europese weg is telkens onderbroken op plaatsen waar nog bruggen moeten afgewerkt worden.
We rijden voorbij een zeer mooi vullaankrater 'Mount Lengimont', die volgens Joost een uitgedoofde vulkaan is en volgens Noor 10 jaar geleden nog de bevolking van Naivascha op de vlucht gedreven heeft …
We rijden nu de betere wijken van Nairobi binnen. Hoe ziet men dat ? Aan de ontelbare bewakers en bewakingsfirma’s die de eigendommen van de rijke blanken, Indiërs en zwarten moeten beschermen.
Ook zien we opvallend veel dure 4x4 wagens met blanken achter het stuur.
Noor, onze chauffeur, heeft het niet zo bekeken op de rijke blanken (wij zijn OK voor hem) en op de rijke arrogante Indiërs. Hij beweert dat de Kenianen van Indische origine al serieus met de schrik zitten als de andere presidentskandidaat (zijn kandidaat) het begin december zou halen van de huidige president.
Gaston en ikzelf jennen hem een beetje en hij gaat alsmaar meer galopperen en de tegenstelling rijk/arm op de spits drijven.
We bevinden ons nu in het stadje Karen. Karen is ‘het’ residentiële kwartier van Nairobi. Karen is genoemd naar Karen von Blixen, de Deense schrijfster die ‘Out of Afrika’ geschreven heeft, dat nadien succesvol verfilmd werd met Merryll Streep en Robert Redford in de hoofdrollen.
We bezoeken het Karen Blixen National Museum.
Na de dood van Karen Blixen hebben heelwat mensen die nog gebruiksvoorwerpen hadden van Karen, deze aan de Keniaanse staat geschonken en zo het Museum mee te helpen oprichten.
De voorwerpen die er staan, spreken zeker tot de verbeelding, maar het is Joost die het verhaal tot leven brengt.
Hij maant ons aan, om als we thuiskomen, dringend de film ‘Out of Africa’ nog eens te bekijken. Deels voor de plaatsen die we bezocht hebben en waar filmopnamen gemaakt werden en deels voor het verhaal van de ongelukkige Karen Blixen. Dat gaan we zeker doen.
Op het rustige domein van Karen Blixen maakt Joost van de gelegenheid gebruik om onze 3 chauffeurs te bedanken voor de goede zorgen die ze de voorbije 8 dagen geleverd hebben. Ze worden bedankt met een passende fooi.
Vervolgens gaat het naar het restaurant ‘La Pampa’ waar we het laatste groepsavondmaal zullen nemen.
Het restaurant is niet ver van de luchthaven gelegen (in de streng bewaakte eigendom van het 5 sterren Panari hotel). Het restaurant is eigendom van een Argentijn en is gespecialiseerd in geroosterd vlees. Wilde dieren mogen in Kenia evenwel niet gedood worden voor consumptie en het is dus vlees van gekweekte dieren.
Als een lawine komt spies na spies voorbij en kunnen we telkens beslissen of we al dan niet een stuk van de spies willen. Lam, rund, varken, kip, kalkoen, krokodil en dromedaris rukken aan en af.
Uiteraard moet ik ook eens krokodillenvlees uitproberen. De geur alleen al doet mij het vlees onmiddellijk op veilige afstand leggen.
Ter gelegenheid van ‘het laatste avondmaal’ steekt Freddy plots een speech af om Joost te bedanken voor zijn fantastische begeleiding. Griet, volgens Freddy de mooiste vvan de klas (door Griet bescheiden geamendeerd tot de ‘jongste’) geeft Joost begeleidt met de nodige zoenen, de foor waar ik het gisteren al over had.
Joost bedankt ons op een warme manier.
Om 19u30 wil Joost zeker naar de luchthaven vertrekken, Men kan nooit weten wat er op dat kleine stukje weg nog zou kunnen gebeuren.
De SN vlucht van Nairobi naar Brussel (via Entebbe in Oeganda) vertrekt om 21u50.
Wij doden de tijd in de muffige slecht ruikende lounge voor Business en First Class passagiers.
Einde van een geweldig interessante, boeiende en relatief avontuurlijke reis naar Kenia en Tanzania.
Er volgt later nog een slotconclusie.
'De trek van de Gnoe' was een Anders dan Anders reis.
Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe:
Bixen museum
Karen