Kenia - Tanzania - 22 november - De trek van de gnoes - reisblog
Deel 1 van 2 (zelfde tekst - andere foto's)
Afdaling in de Ngorongoro krater
In de loop van de nacht voel ik mij niet zo best en heb ik het overal koud.
Als ik 's morgens naar het toilet ga ken ik meteen de oorzaak, diarhee! Het blijven eten van sla en tomaten wordt mij voor de zoveelste keer duur aangerekend.
Onmiddellijk Imodium Instant als ultieme oplossing.
Bij het ontbijt blijkt dat in nauwelijks eten binnenkrijg, alle lekkere versnaperingen ten spijt. Zelfs een glas schuimwijn tere ere van Marleen die vandaag jarig is , maar weigert haar leeftijd te verklappen kan er niet volledig in.
Het lijkt mij belange niet zoals bij Gaston, maar je niet kiplekker voelen tijdens een safari is verre van comfortabel.
Om 8u30 zijn we op weg van de kraterrand naar de bodem van de krater. De weg is in een embarmelijke staat en de jeep moet op 4-WD overgechakeld worden.
Halverwege de afdaling komen we Masai met veekudde's tegen die eveneens aan de afdaling bezig zijn. Op het einde van het droge seizoen mogen zij hun kuddes in de krater laten drinken, maar moeten nadien terug naar boven omdat ze er niet mogen grazen. Ook komen we enkele Masai tegen die ezelskaravanen begeleiden. Zij gaan in het zoutmeer zout ophalen.
Langs de weg staan enkele mooie Candalabra bomen, die erg veel op kaktussen lijken.
Beneden aangekomen zitten we plots tussen duizenden wildebeesten die voortdurend grazen, rennen, springen, drinken. Een losgeslagen boel. In de krater zitten er naar schatting 8000 wildebeesten (gnoes). We zien meteen ook een 6-tal hyenas lopen alsof hun leven ervan afhangt. Dit is een spektakel waar ik en de andere inzittenden van onze jeep maar niet op uitgekeken geraken.
Ik heb mijn statief vergeten en moet noodgedwongen manueel en allicht al schokkend met de grote zoom omgaan. De resultaten zullen navenant zijn. Jammer.
Op enkele steenhopen (voor de wegverbetering) ziet onze gids 3 killerbij nesten.
Aan het strand zien we meer en meer details van de naar schatting enkele honderdduizenden flamingo's. Op het strand voor de flamingo's liggen geduldig enkele jackhalzen en een hyena op hun prooi te wachten.
De 'lesser flamingo' (meest roze flamingo) voedt zich met algen. De 'greater flamingo' met kleine schelpdieren.
We kunnen jammer genoeg de flamingo's maar vanop 150 meter benaderen, zodat het detail tot de verrekijker beperkt blijft.
Van verrekijkers gesproken. Toen mijn schoonbroer Dirk mij aanbood om zijn verrekijker mee te nemen wilde ik bijna hooghartig 'hoeft niet' zeggen. Gelukkig heb ik dat niet gedaan. De LEICA 8x32 is een juweeltje van een verrekijker met een voor ons tot dusverre ongekende helderheid. Dank u Dirk !
Onze chauffeur Eustace heeft wat verderop een cheetah in het struikgewas gezien. Het duurt meestal 15 tot 30 seconden langer alvorens we mee zijn. We gebruiken voor het aanduiden het klokstelsel, zoals 9 uur, 11 uur, 3 uur enz
De sierlijke cheetah loopt 200 meter verderop in het gras op zoek naar iets dat niet duidelijk is.
Opnieuw een hyena in het vizier, het blijkt hier vandaag wel te krioelen van de hyena's. Vermits hyena's nachtroofdieren zijn is het zeker verwonderlijk er overdag zo veel te zien.
De volgende stop is aan de 'hippo pool', een kleine zoetwatervijver waar op een kleine oppervlakte zeker 20 nijlpaarden rondzwemmen. Bovendien zitten er zeker 10 à 15 vogelsoorten in en rondom de waterpoel.
Dit is een plaats om uren te blijven staan, maar na een half uurtje moeten we helaas verder.
Nog geen 5 minuten later zie ik aan de rand van een kleine vijver die door de rivier gevormd wordt, 2 hyenas liggen. Het blijken er uiteindelijk meer dan 20 te zijn, en dat allemaal op nauwelijks 300 vierkante meter. Zij liggen allemaal te rusten of zoeken een goeie plaats om te gaan rusten. Wat een schouwspel.
Nog wat verder zien we een zwarte neushoorn lopen, maar hij is behoorlijk ver en we kun nen er niet echt een foto van nemen. Ook een eenzame olifant loopt in het struikgewas, maar als we nadien terug kijken is hij plots niet meer te zien. Hij was uiteindelijk op zijn zij gaan lkiggen in het hoge gras.
Langs de weg zien we op nauwelijks 5 meter van de jeep een hyena zijn toilet maken. Alhoewel het wrede dieren zijn, begin ik meer en meer sympathie voor deze beesten te krijgen.
Plots zien we in de verte een concentratie van safarijeeps staan. Dat moeten leeuwen zijn dacht ik. En .. inderdaad een drietal leeuwinnen hadden blijkbaar in de loop van de ochtend een zwangere buffel gedood en waren hem met veel getrek uiteen aan het rijten. Het spektakel speelde zich af in het hoge gras en ook daar was de zichtbaarheid beperkt.
Joost kwam nadien met het lugubere detail op de pinnen dat hij gezien had dat een leeuwin de foetus van de zwangere buffel uit het kadaver aan het trekken was. En die smakelijke details juist voor de lunch.
Lunchen doen we aan de rand van een zoetwater moerasgebeid waar een klein aantal nijlpaarden in zwemmen. Mooi hoog moerasgras en riet verbergen allicht massa's leven.
Op onze picknickplaats cirkelen een 20-tal zwarte wouwen op zoek naar eten rondom de jeeps . Dat het hen menens is zien we even later als een zwarte wouw in een duikvlucht een stuk van de lunchbox van een Amerikaanse toerist plundert.
Ook de verschillende soorten wevervogels houden zich met hetzelfde ritueel bezig (schooien en proberen te stelen).
Na de lunch trekken we verder naar de éénrichtingsuitgang van de krater en zien we nog ; een leeuwin met 2 kleine welpen, olifanten en een aantal sierlijke vogels.
Wat we in de krater zeker niet konden tegenkomen waren krokodillen (te koud water) en giraffe's (die hun geliefkoosde bomen hier niet terugvinden)
Via een al even slechte weg rijden we uit de krater aan de andere zijde.
De krater is 19 km doormeter en werd enkele miljoenen jaren geleden gevormd door een gigantische uitbarsting/ontploffing. De zijwanden van de krater zijn vervolgens ingestort en hebben de huidige krater geboetseerd.
Na de lunch begon ik mij geleidelijk aan minder goed te voelen en was er de pret voor mij ook grotendeels af.
Al bij al vond ik het een mooie dag met een boeiende wildstand en een pluim voor de hyena's die ons een zo goede inkijk gaven in hun gewoonten.
Vanavond worden we in de bar van het hotel getrakteerd op een Tanzaniaans orkest met akrobatische oefeningen. Een indrukwekkende vertoning. De artiesten zouden zeker niet misstaan als attractie bij Cirque du Soleil. En dat met heel beperkte middelen.
Hopelijk heeft imodium zijn werk goed gedaan en ben ik morgen weer de oude.
'De trek van de Gnoe' was een Anders dan Anders reis.
Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe:
Kenia
Krater safari