Avontuur in Lapland - dag 2 (deel 2) (zaterdag 29 maart) - reisblog
De scooters worden achter mekaar geparkeerd en iedereen strompelt richting loopbrug.
De ijsbreker Sampo
We gaan aan boord van het schip. Daar wordt onze groep opgevangen door een Finse gids die tijdens het volledig verblijf aan boord ter beschikking van onze groep blijft.
De Sampo is eigendom van de gemeente Kemi en werd in 1967 te water gelaten. Het schip heeft een vermogen van 8000 PK en werd vroeger ingezet om de vaargeul van en naar de haven van Kemi vrij te houden. Vandaag wordt hij uitsluitend als demonstratieschip voor toeristen gebruikt.
In 3 verschillende beurten kan hij tot 950 toeristen per dag vermaken.
Het bezoek begint met een wandeling door de machinekamer, die inmiddels op volle kracht aan het werken is (nadat iedereen aan boord is, is het schip beginnen te varen).
Na het bezoek aan de machinekamer wordt de groep in een zaaltje apart genomen om ons nog verder over alle wetenswaardigheden van het schip te informeren (sterkte, bemanning, vaargebied, enz).
De stalen rompplaten van het schip zijn 3x zo dik als die van een gewoon zeeschip. Het breken van het ijs gebeurd niet door de ijsplaat frontaal te breken, maar gebeurd door met het schip over het ijs te glijden en het met zijn gewicht tot barsten te brengen. Om deze taak optimaal te kunnen uitvoeren heeft boeg en achtersteven van het schip een heel bolle vorm.
Omwille van die bolle vorm kan het schip niet op ijsvrij water varen. Het zou gedoemd zijn om snel te zinken.
Onze Sampo gids leidt ons vervolgens naar de stuurcabine, waar op een plan de gevaren routes getoond worden. Kapitein en bemanning zijn ondertussen al volop aan het ijs breken.
De trillingen nemen overhand toe. Na onze rondleiding hebben we een kwartiertje vrij en kunnen we lopen waar we willen (ook de stuurcabine is steeds bezoekbaar).
Ik beslis om op de voorsteven te gaan kijken naar het breken van het ijs.
Het breken zelf is vrij spectaculair. Eerst komen er barsten in het ijs en vervolgens wordt door de druk het ijs omhooggeduwd. Schotsen ijs belanden zo op het nog intacte ijs. De snelheid van ijsbreken is vrij hoog. Zeker een 20 à 30 meter per minuut. De ijslaag die gebroken wordt varieerde tussen een halve meter en één meter dikte. Op geregelde tussenpozen vaart het schip achteruit om vervolgens terug op volle kracht vooruit te kunnen varen
Het is iets waar ik uren zou kunnen naar kijken.
De schepen in Antarctica en Groenland waar ik eerder mee gevaren heb waren zeevaardige schepen die over een versterkte boeg beschikten en indien nodig een dunne ijslaag konden breken. Een vergelijking met dit schip gaat evenwel niet op.
Vandaag worden met 2 andere moderne ijsbrekers de vaargeulen naar de havens van Tornio en Kemi vrij gehouden.
Ter informatie : de ganse Botnische golf is in de winter met een dikke ijslaag bedekt.
Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe:
Botnische golf
Ijs breken