Avontuur in Lapland - dag 1 (vrijdag 28 maart) - reisblog
Wekker om 4u15, dit is echt geen uur om gewekt te worden! De volgende uren zal ik continu moeten vechten tegen de slaap. Als ik thuis buitenstap geven de vogels mij een ochtendconcert van jewelste. Het is donker en 4u45 's ochtends. Vreemd dat vogels dan al actief zijn.
Een voordeel om zo vroeg te vertrekken is alvast dat de autostrade er verlaten bijligt. Op nauwelijks 10 minuten zijn we dan ook in de luchthaven. Ik heb de indruk dat iedereen nog moet wakker worden want er wordt massaal gestunteld. Mensen laten bagages vallen, lopen bijna onder auto's, komen 'in de ogen wrijvend' te voorschijn, rijden met de wagentjes tegen andere mensen aan enz.
In de vertrekhal is 90% van de groep al aanwezig. Op het eerste gezicht ziet de groep er OK uit (alhoewel je dat nooit weet natuurlijk). Patrick van Gallia (organiserende touroperator) verwelkomt ons en geeft ons een infomap met het reisprogramma. De groep bestaat uit 2 mensen van touroperator Gallia en 10 reisagenten uit alle streken van Vlaanderen. Deze keer ken ik tenminste al 1 deelnemer (meestal niemand).
De SAS check-in verloopt vlot. Vervolgens een krant kopen en dan een lange wandeling naar de A pier, ook wel Schengen pier genaamd.
Een lange rij staat aan te schuiven aan de veiligheidscontrole. Tijdens het wachten dood ik mijn tijd met de animatievideo te bekijken die boven de scantoestellen hangt. Zeer goed gemaakt en doorspekt met de nodige dosis humor (zelfs bij zo een onderwerp). De security man is een 'zwarte kale superkleerkast' die nors de passagiers in het oog houdt. Op het randje, maar toch geslaagd.
Probeem met mijn schoenen
Ik heb wel 3 bakken nodig om al mijn spullen in te leggen. Laptop in 1 bak, jassen en krant in de volgende en schoenen in de laatste. Als ik mijn schoenen niet zou uitdoen, krijg ik gegarandeerd een gepiep van de scnanner te horen.
Bij het uittrekken van mijn schoenen merk ik plots dat er een voetzool op de grond ligt. En ... ja hoor, het is de mijne. Na de security check probeer ik er de vootzool opnieuw op te slagen. De omstaanders kijken ongerust in mijn richting. Wie slaat er nju tenslotte hard met een schoen op de grond tenzij in een plotse bui van zinsverbijstering of agressiviteit. Na 5 harde klappen zonder resultaat hou ik het voor bekeken en bedenk ik dat er helaas niets anders zal opzitten dan een paar nieuwe schoenen te kopen.
Ik probeer het nog een keertje zonder zool, maar moet het al snel opgeven want lopen op 6 nagels is a) zeer onconfortabel en b) superglad.
Nieuwe schoenen zit er evenwel nog lang niet in, want alle schoenwinkels zijn afgesloten met zware hekkens. Ik besluit dan maar om een koffie te gaan drinken en mijn krant te lezen.
De krant (De Standaard) staat vol met commentaren op de gisterenavond op het internet geplaatste film 'Fitna' van Geert Wilders . De kritiek is unaniem, het is veel minder erg dan verwacht. In feite is het een collage van allemaal fragmenten die her en der al in de media getoond zijn. Op anderhalf uur tijd werd de film van 15 minuten op de site Liveleak.com meer dan 1,5 miljoen keer gedownload. Geert Wilders is er uiteindelijk in geslaagd om iedereen over hem te laten spreken De pers heeft zichzelf hier serieus in de voet geschoten. Voor de rest, het proces Fourniret, waar ik ook al niets meer over wil horen (we hebben daar de voorbije jaren al uren informatie over ontvangen).
Als ik mijn krant wegberg om naar de check-in gate te gaan, zie ik plots het licht aan de hemel komen, Niet alleen wordt het dag, maar voor mij veel belangrijker, Het licht in de schoenwinkel gaat aan.
Van één ding ben ik al zeker : als ik al schoenen zou vinden, zullen ze zeker niet goedkoop zijn.
Ik meld mij aan bij de vriendelijke winkeljuffrouw die mij meteen meldt dat er maar een bijzonder klein aantal schoenen zal zijn met maat 47, en ... toevallig de duurste die in de winkel staan.
Het eerste paar dat ik aantrek bevalt mij al meteen. Het zijn klassieke zwarte schoen met nestels (die nestels zijn niet bepaald mijn ding, maar bij gebrek aan beters heb ik geen keuze).
Met een vriendelijke bediening, 140 euro armer en nieuwe schoenen aan, ga ik naar de check-in gate.
Tijdens mijn schoenwinkelen heb ik gemerkt dat de winkel eigendom is van Gautam fashion , een Indische keten. De indiërs zetten nu ook al in de distributie hun opmars voort
We hebben een ellendig vluchtschema voor de boeg.
In 3 verschillende etappes gaan we naar het hoge noorden vliegen.
Het eerste gedeelte gaat naar Kopenhagen. Met mijn 1m94 kom ik bij SAS met mijn kniën net niet tegen de stoel voor mij.
Doordat ik een 'exit seat' gevraagd heb (met meer beenruimte) hebben ze mij losgeweekt van de groep, die naast mekaar zitten. Mijn exit seat valt evenwel behoorlijk tegen, omdat het er geen is. Het meisje van de balie heeft mij goed in de luren gelegd.
In een licht besneeuwd landschap zetten we de landing naar Kopenhagen Kastrup in.
In de transit ruimte kan ik nog eens genieten van de gezellige parketvloeren 'shopping mall' van de luchthaven van Kopenhagen. Zakenreizigers hebben deze luchthaven in 2007 als de beste Europese luchthaven verkozen. Een mening die ik samen met hen deel.
Gelukkig hebben we maar een uurtje tussentijd en gaat het wachten op de volgende vlucht (naar Stockholm) zeer snel voorbij.
De volgende vlucht zit ik gelukkig wel aan de 'nooduitgang' en kan ik, mede door het ontbreken vaqn een passagier op de stoel naast mij, genieten van een comfortabele vlucht.
Inflight catering bij SAS en Economy Extra
Voor Europese vluchten heeft SAS de 'No Frills service' ontdekt, maw je krijgt niets meer gratis, tenzij je een pak meer betaald en in Economy Extra of in Business Class gaat zitten. In normale economy dient men zelfs voor een koffie of soft drink te betalen. Een simpele spa of cola kost al gauw 3 euro en voor een koffie betaal je 2 Euro.
Uit misplaatste gierigheid neem ik niets !
Door tijdens de eerste vlucht net achter de niet-afgeschermde rij van Economy Extra te zitten kon ik de bediening aandachtig gadeslaan. Rijkelijk laat werden de gasten in Economy Extra bediend met een kleine en eenvoudig koud ontbijt. Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat men eens de passagiersd bediend, voortdurend kwam vragen of men nog koffie of broodjes wilde.
Voor mezelf heb ik al uitgemaakt dat ik van deze dienst in de toekomst zeker gebruik zal maken. Het eten is niet meteen de reden, maar wel de ruimte tussen de stoelen. Die geven mij alvast wat meer beenruimte en dus ook comfort.
Tijdens de wachttijd in Stockholm Arlanda moeten we verplicht onze bagage ophalen omdat onze volgende vlucht, een binnenlandse vlucht is. Ook de luchthaven van Stockholm Arlanda is best gezellig om er een tijdje rond te slenteren.
We lunchen in een Pizza Hut in de nationale terminal.
Wat me tijdens het inchecken van de bagage vooral opviel, was een rij van 6 selfservice check-in machines, waar passagiers druk doende niet alleen hun eigen boarding pass uitdrukten maar eveneens de bagagelabels uit de machine lieten komen. Vervolgens werd de bagage aan een speciale expressbalie afgegeven. Supersnel en efficiënt.
De korte (derde) vlucht naar Lulea verloopt in mooi weer en naarmate we de bestemming naderen zien we hoe langer hoe meer berkenwouden met bevroren meren en zee-inhammen.
Bij het uitstappen in Lulea voelen we meteen dat we in het koude noorden zitten. Alhoewel het zonnetje schijnt, geeft de koude lucht in combinatie met de flinke bries een gevoelstemperatuur van enkele graden onder nul.
Onze gids, Christina, staat ons in de kleine luchthaven van Lulea op te wachten en 10 minuten later zit iedereen op de bus.
De gids verteld honderduit over Finland, Zweden en Lapland. Onze tocht naar onze avondbestemming, de Meripirtti Snowlodge in Tornio, duurt ongeveer anderhalf uur.
We slapen vanavond in de ijslodges langs de Finse kant van de Zweeds/Finse grens.
Tijdens de rit beslissen gids en chauffeur om een fotostop in te lassen om nog enkele mooie foto's met mooi weer te kunnen maken, want morgen wordt er sneeuw aangekondigd.
De fotostop slaat echt op niets. Op een dergelijke locatie kan er geen enkele fatsoenlijke foto genomen worden. We waren nochtans enkele mooie plaatsjes voorbij gereden, maar helaas kon de bus er niet stoppen. De stop wordt dan maar gebruikt voor sanitaire en rokers doeleinden.
20 km verder in Tornio (Finse grensstad - de Zweedse is Haparanda), zijn we eindelijk op onze eindbestemming, een verzameling van een 5-tal gebouwen van de organisator Safaris. Zij zullen de activiteiten van de volgende dagen organiseren. Sinikka, de eigenares, verwelkomt ons met open armen en een welkomstdrink (op basis van bessensap en vodka).
In de vooravond staat er nog een Finse Sauna en een Hot Tub op het programma. In Finland gaan mannen en vrouwen apart in de sauna. De hot tub is ongeveer 40 graden en aangenaam warm/heet. In de mannensauna liggen handdoek en kousen klaar. De kousen dienen om om over de sneeuw naar de hot tub te kunnen lopen. Onze sauna is niet voldoende warm gestookt en binnen de kortste keren zakt de temperatuur onder de 40 graden, zodat men nog moeilijk van een sauna kan spreken. De mannen sauna is dus een absolute mislukking.
De vrouwen hebben het daarentegen wel naar hun zin.
Nog voor het avondmaal testen we onze speciale 'safari' kleding. Alles ligt op naam klaar. We hebben eerder onze schoenmaat, lengte en gewicht moeten opgeven. Al mijn kleding past, een echt succes.
De kleding die door de organisatie wordt geleverd bestaat uit ; een totaalanorak (gecombineerde jas en broek)/schoenen/handschoenen/sokken en een muts. In feite moet men bijna niets van thuis meenemen, behalve dan warme onderkleding, een zonnebril en een goed humeur.
Bij het (lekker) avondmaal met licht gerookte zalm als hoofdingrediënt, worden aansluitend nog wat vodka's geschonken. Het begint er vrolijker en vrolijker aan toe te gaan.
Als toemaatje beslissen Pavel en Yves om nog een fles vodka te bestellen, iets wat het management even in de problemen brengt.
En glas is geen probleem, maar een fles, die vraag hebben ze nog niet gauw gehad. Iedereen heeft behoorlijk wat schrik van de nacht in de iglo / ijslodge en probeert het lichaam voor te verwarmen met vodka.
Heb ik ergens niet eens gelezen dat dat precies het omgekeerde effect heeft.
Morgen leest u het resultaat.
Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe:
Botnische golf
Economy extra